برآیند
سخنان و اندیشه های اُرد بزرگ
1-
توان آدمیان را، با آرزوهایشان می شود سنجید.
1-
2-
آنکه برنامه ها را از پایان به آغاز ، مورد گفتگو و ارزیابی قرار می دهد بر راستی در حال سرپوش گذاری بر روی چیزی است .
2-
3-
گفتگو با آدمیان ترسو ، خواری بدنبال دارد.
3-
4-
دوستان فراوان نشان دهنده کامیابی در زندگی نیست ، بلکه نشان نابودی زمان ، به گونه ای گسترده است.
4-
5-
آدمی می تواند بارها و بارها به شیوه های گوناگون قهرمان شود .
5-
6-
اگر دست تقدیر و سرنوشت را فراموش کنیم پس از پیشرفت نیز افسرده و رنجور خواهیم شد .
6-
7-
آنکه پیاپی سخنتان را می برد ، دلخوش به شنیدن سخن شما نیست .
7-
8-
ذهن و انگاره ای که نتواند آینده ای زیبا را مژده دهد معلول و بیمار است .
8-
9-
کارمندان فاسد ، از دزدان و آشوبگران بیشتر به جامعه آسیب می رسانند.
9-
10-
مردانی که بیشتر از حقوق و هنجار زنان پشتیبانی می کنند خود بیشتر از دیگران به نهاد زن می تازند .
10-
11-
دشمن ابزار نابود ساختن آدمی را ، در درون سرای او جست و جو می کند .
11-
12-
خنده فراوان ، بلند و پیگیر ، نفیر فرا رسیدن هنگامه رنج و سختی است.
12-
13-
اگر آغاز زندگی ات با سپیده دم و روز همزاد گشت همواره در جست و جوی چراغ و پناهگاهی برای شبانگاهان باش ، و اگر درشب و سیاهی آغاز شد از امید در خود چراغی بیافروز که پگاه خوشبختی نزدیک است.
13-
14-
گاهی تنها درمان روانهای پریشان ، فراموشی است.
14-
15-
هنرمندان و اهل خرد قهرمانان ناب روزگارانند.
15-
16-
نقد بی کینه ، پاداشی است که ارزش آن را باید دانست .
16-
17-
مردمان توانمند در خواب نیز ، رهسپار جاده پیشرفتند .
17-
18-
آنکه دیگران را ابزار پرش خویش می سازد ، تنها خواهد ماند .
18-
19-
بزرگترین کارخانه نابودی توانمندیها ، آیین آموزشی نادرست است.
19-
20-
" عوام زدگی " به بهانه ، هم رنگ دیگر کسان شدن ، باور هیچ کدام از بزرگان نبوده است .
20-
21-
صدا زنده است یا مرده؟ رنگ ها بخشی از پیکره ای زنده اند یا مرده ؟ ! آذین بند و رخت و جامه دان... آنها چطور؟ !!!
اگر کسی در این پرسش ها بنگرد خواهد دید همه آنها دارای روان و نیرو هستند . یک آوای زیبا می تواند شما را از خود بی خود کند ، رنگی ویژه می تواند شما را آرامش و یا به خشم در آورد و یا پدیده های بی جانی همچون نامه و یا جامه و ... به صد زبان با شما گفتگو می کنند ، همه آنها در حال ستایش دمادم زندگی اند ...
21-
22-
دشمنی و پادورزی ، به آدم خردمند انگیزه زندگی می دهد .
22-
23-
آدم بی مایه ، همه افراد را ابزار رسیدن به خواسته های خویش می سازد .
23-
24-
آدم های بزرگ به خوشی های کوتاه هنگام تن نمی دهند .
24-
25-
برای پویایی و پیشرفت ، گام نخست از پشت درهای بسته برداشته می شود .
25-
26-
جایی که شمشیر است آرامش نیست .
26-
27-
ریشه کارمند نابکار ، در نهاد سرپرست و مدیر ناتوان است .
27-
28-
اگر به سخنتان پایبندید، نیازی نیست برای آن پوزش بخواهید .
28-
29-
نرمدلی و انعطاف منش آدمی و مطلق بودن و سختسری منش اهریمن.
29-
30-
گفتگو با خردمندان و دانشوران ، یک موهبت و پاداش کمیاب است .
30-
31-
فرمانروایان و قدرتهای یک شبه، با تلنگری فرو می ریزند .
31-
32-
در هر تقدیر و سرنوشتی ، تدبیر و حکمتی نهفته است .
32-
33-
آدمهای ماندگار به چیزی جز آرمان نمی اندیشند .
33-
34-
اندیشه برتر در روزهای توفانی و آشوب و در همان حال خموشی و آرامش ، توانایی برتر خویش را از دست نمی دهد.
34-
35-
آدمیانی که با دیگران روراست نیستند با خود نیز بدین گونه اند .
35-
36-
پیش نیاز رسیدن به دلیری و بی باکی ، یافتن آرمان و خواسته ای هویدا است .
36-
37-
گاهی برای رسیدن به پیشرفت می بایست راه کوهستان را برگزینیم .
37-
38-
رَد راستی ، رَد خویشتن است .
39-
39-
اگر از خودخواهی کسی به تنگ آمده ای او را خوار مساز ، بهترین راه آن است که چند روزی رهایش کنی .
39-
40-
هر آرزویی بی پژوهش و تلاش ، عقیم و سترون باقی می ماند .
40-
41-
فرمانروایان قدرتمند ، رایزنان و مشاورینی باهوش در کنار خود دارند .
41-
42-
جایگاه ارزیابی و نقد شما بر کارکرد دیگران ، می تواند آغازگاهتان برای سازندگی باشد .
42-
43-
آدمهای بزرگ و اندیشمند ، بسیار اشک می ریزند .
43-
44-
میندیش که دیگران ، تو را به آرمانت خواهند رساند .
44-
45-
اگر شناخت زن و مرد نسبت به ویژگی های درونی و بیرونی یکدیگر بیشتر گردد کمتر دچار گسست می شوند .
45-
46-
الگوی انسانی شما هر چه بزرگتر باشد سرنوشت زیباتری در برابر شماست .
46-
47-
آدمهای آرمانگرا هنگامیکه به نادرست بودن آرزویی پی می برند بر ادامه آن پافشاری نمی کنند .
47-
48-
هر چه بلند پروازتر باشید تپش دلتان کمتر خواهد شد . فشار و دردهای روانیتان نیز همچنین .
48-
49-
آدمهای پاک نهاد درهای وجودشان را پس از ناسپاسی می بندند نه پیش از آن .
49-
50-
اگر دیگران را با زیباترین منشها و صفات بخوانیم چیزی از ارزش ما نمی کاهد بلکه او را دلگرم ساخته ایم آنگونه باشد که ما می گویم .
50-
51-
آرمان و خواسته خود را در گفتگوهای روزانه بررسی کنید اگر در آن پیشرفتی نمی بینید نیازی بر انجام آن نیز نخواهد بود .
51-
52-
پیرامونیان ما چه بخواهیم و یا نخواهیم بر اندیشه های ما رخنه و اثر خواهند کرد .
52-
53-
آرمان و انگیزه هویدا ، ویژگی آدم کار آمد است .
53-
54-
آنکه درست سخن نمی گوید اگر داناترین کس در رشته خویش هم باشد باز از دیدگاه همگان بی سواد پنداشته می شود.
54-
55-
اگر می خواهید در تنهایی با خودتان گفتگو کنید در آغاز پیرامون خود را سامان بخشید .
55-
56-
هیچ گاه در برابر فرزند ، همسرتان را بازخواست نکنید .
56-
57-
فرمانروا با اندیشه وزیران توانمند خویش فرمانروایی می کند .
57-
58-
پرسش روشن شاگرد از پاسخ استاد ارزشمندتر است .
58-
59-
همه آدمیان به شیوه های گوناگون سختی های روزگار را می چشند .
59-
60-
ارزش استاد را دانستن هنر نیست ، بلکه بایستگی و وظیفه است .
60-
61-
پیام آوران باورهای پست و خُرد بزرگترین پیروزیهای تاریخ مردم خویش را با گفتاری پست به ریشخند گرفته اند .
61-
62-
آنکه پرسشهای پراکنده در حوزه های گوناگون را همزمان می پرسد ، تنها می خواهد زمان و نیروی استاد را تباه کند .
62-
63-
درون ما با تمام جزئیات ، از نگاه تیزبین اهل خرد پنهان نیست .
63-
64-
بکار گیری آشنایان در یک گردونه کاری برآیندی جز سرنگونی زود هنگام سرپرست آن گردونه را به دنبال نخواهد داشت .
64-
65-
موسیقی دلپذیر ، ریتم و آوای طبیعت است.
65-
66-
بی پایبندی به نظم در گیتی ، ویژگی انسانهای گوشه گیر است که عشق و احساس را سپر دیدگاههای نادرست خود می کنند.
66-
67-
هنگام گسست و بریدن از همه چیز ، می توانی بسیاری از نداشته ها را در آغوش کشی .
67-
68-
خودبینی ، چنبره و محیط گیراییش درون است و افتادگی ، پیرامون و بیرون ماست و این می تواند همگان را به سوی ما بکشاند .
68-
69-
در خواب می توانی نیروی روان خویش را بنگری .
69-
70-
بدبخت کسی است که نمی تواند ناراستی خویش درست کند .
70-
71-
میان اشک مرد و زن فاصله و بازه ای از آسمان تا زمین است .
71-
72-
آنگاه که شب فرا رسید و همه پدیدگان فرو خُفتند ابردریاها به پا می خیزند، آیا تو هم بر می خیزی ؟
72-
73-
آنکه نمی تواند از خواب خویش برای قراگیری دانش و آگاهی کم کند توانایی برتری و بزرگی ندارد .
73-
74-
گیتی همواره در حال زایش است و پویشی آرام در همه گونه های آن در حال پیدایش است .
74-
75-
بزرگترین نابکاری آن است که بپنداریم برای آنکه برترین باشیم باید دست به ویرانگری چهره دیگران بزنیم .
75-
76-
وارونگی آدمیان و جانوران در پویایی اندیشه و دانش است ولی آدمی هر دم می تواند به رفتار و خوی بسیار بربرگونه دست یابد و دست به هر بزهی بزند که پلیدترین جانوران هم در بایسته ترین هنگامه از انجام آن می پرهیزند .
76-
77-
هنر خوراک روان و هنرمند آفریننده آن است . بارگاه هنرمند با هیچ جایگاهی درخور ارزیابی نیست .
77-
78-
شورشهای آدمیان ، با بسامدهای پر نیروی کیهان خیلی زود به سامانه درست خویش باز می گردد .
78-
79-
سازگاری با زیستگاه و تلاش برای بهتر شدن جایگاه کنونی ویژگی ناب آدمهای پاک است .
79-
80-
سربازی که می ترسد جان خود و دیگر سربازان را به مخاطره می افکند .
80-
81-
همواره آدمیان محیط و چنبره بدی و پلیدی را با دانش و اندیشه برتر خویش بسته و بسته تر می سازند .
81-
82-
بسیاری از جنگها و آوردهای مردمی از روی نبود شناخت و آگاهی آدمیان نسبت به یکدیگر بوده است .
82-
83-
خوار نمودن هر آیین و نژادی به کوچک شدن خود ما خواهد انجامید .
83-
84-
فزون خواهی برای داشته های ما زیانبار است .
84-
85-
افزایش ناگهانی مردم سبب کاهش ادب ،فرهنگ و فرهیختگی می گردد آنهم از آن رو که نسل و تبار پیش از آن نمی تواند بایستگیها و وظایف خویش را همچون آموزگار بدرستی انجام دهد .
85-
87-
آنانیکه خویی جانور گونه دارند و تنها در پی زدودن گرفتاریهای خویشتن و یا گهگاه افزایش قلمروی زمینی خویش هستند بزهکاران روزگارند. نشانه آنها بر گیتی هم تراز ریگ کوچکی در کرانه دریای بشری نیز نخواهد بود .
87-
88-
تاراج و شورش هیج گاه بهانه تاراج و شورش دیگر نیست .
88-
89-
جشن های بزرگ انگیزه افزایش باروری و پویایی آدمیان می شود .
89-
90-
خوش نامی بزرگترین فر و افتخار هر آدمی است .
90-
91-
بسیاری از چیزهای را که می خواهیم داشته باشیم می توانیم با نشان دادن توانمندی خویش به آسانی بدست آوریم .
91-
92-
پیش از آنکه با کسی پیمانی ببندید ، دمی درباره توانایی خود در اجرای آن بیندیشید و سپس پاسخ گویید .
92-
93-
برای ربودن دلهای آدمیان باید بر هم پیشی بگیریم و این بهترین و زیباترین هم آورد و مسابقه زندگی آدمی است .
93-
94-
جز نامیدی و افسردگی هیچ بن بستی در زندگی آدمی نیست .
94-
95-
دیدگاه مردم بهترین پشتیبان برگزیدگان هستند .
95-
96-
خود را برای پیشرفت مردم ارزانی دار تا مردم پشتیبان تو باشند .
96-
97-
آنگاه که سنگ خویشتن را به سینه می زنیم نباید امید داشته باشیم همگان فرمانبردار ما باشند .
97-
98-
تا چیزی از دست ندهی چیز دیگری بدست نخواهی آورد این یک هنجار همیشگی است .
98-
99-
تبهکار همیشه نگران کیفر خویش است حتی اگر بر زر و زور لمیده باشد و این بسیار زجر آور است چرا که سایه کیفر همواره در برابر دیدگانش است .
99-
100-
سختی های بزرگ به آدمی نیرویی دو چندان می بخشد .
100-
101-
اگر برای رسیدن به خواهشها و آرزوهای خویش زور گویی پیشه کنیم ، پس از چندی کسانی را در برابرمان خواهیم دید که دیگر زورمان بدانها نمی رسد .
101-
102-
فرهنگ های همریشه ، انگیزه و موجب همبستگی کشورها در آینده است .
102-
103-
آب و هوا ، بر جهان بینی ، پبوندهای مردمی و اندیشه ما تاثیرگذار است .
103-
104-
اهل فرهنگ و هنر ، سازندگان آینده اند .
104-
105-
شالوده و زیربنای گسترش هر کشور ، فرهنگ است .
105-
106-
با گذشت ، شما چیزی را از دست نمی دهید بلکه بدست می آورید .
106-
107-
آنکه به سرنوشت میهن و مردم سرزمین خویش بی انگیزه است ارزش یاد کردن ندارد .
107-
108-
شکستهای زندگی ، درهای پیروزی را می گشاید و خودپسندی درهای پیروزی را یکی پس از دیگری می بندد .
108-
109-
کوششهای سیاسی برای جوانان ، مردابی مرگبار است .
109-
110-
آنانکه پژوهش کرده اند تنها به داشته های درونی خویش و رازهای کیهانی آشنا شده اند و این رویکرد نمی تواند دستاویزی بر تحقیر دیگران گردد چرا که بسیاری به این رازها پی می برند بی کوچکترین بررسی و پژوهشی، آنها با کار و همچنین نگرش در نمایه های طبیعت به بسیاری از ناگفته ها پی می برند .
110-
111-
هیچ دوستی بهتر از تنهایی ، برای اهل اندیشه نیست .
111-
112-
برای آنکه همواره دوستانمان را نگاه داریم بهتر است همواره فاصله و بازه ای میان خود و آنها داشته باشیم .
112-
113-
اگر می خواهی دوستیت پا برجا بماند هیچ گاه با دوستت شریک مشو .
113-
114-
آدم خودباور ، هیچ گاه برای رسیدن به مادیات ، ارزشهای آدمی را زیر پا نمی گذارد .
114-
115-
آزمودگی انسانها ، از زر هم با ارزشتر است .
115-
116-
پیران فریبکار، آتش زندگی جوانانند .
116-
117-
هنرمند و نویسنده مزدور ، از هر کشنده ای زیانبارتر است .
117-
118-
بزرگواری ، بی مهرو دوستی بدست نمی آید .
118-
119-
اگر جانت در خطر بود بجای پنهان شدن بکوش همگان را از گرفتاری خویش آگاه سازی .
120-
پشتیبانی از داشته دیگران ، پشتیبانی از داشته خود ماست .
120-
121-
هیچ گاه در برابر فرزند ، همسرتان را بازخواست نکنید .
121-
122-
هنگامیکه می خواهی وظیفه و بایسته خویش را انجام دهی از کسی فرمان نگیر .
122-
123-
همای بخت بر شانه ات نخواهد نشست مگر آنکه شانه ای به گستره و پهنای کوهستان داشته باشی .
123-
124-
برای رسیدن به کامیابی نباید از شکست های پیشین خیلی ساده بگذرید ، شناخت موشکافانه پدیده های شکست ، پیشرفت ما را در پی خواهد داشت .
124-
125-
هیچ گاه عشق به آدمیان را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر عشقت تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نامید نشو چرا که آرام جان دیگری در راه است .
125-
126-
بدان همواره آنکه برای رسیدن به تو از همه چیزش می گذرد روزی تنهایت خواهد گذاشت، این هنجار دردناک زندگی است .
126-
127-
تنها مادر و پدر خواست های فرزند را بی هیچ چشم داشتی بر آورده می سازند .
127-
128-
در بلندهنگام هیچ نیرویی نمی تواند در برابر فرهنگ و هنر ایستادگی کند .
128-
129-
برای گردش دوروزه ، توشه ای سه روزه را با خود ببر ، و اگر توان بسنده برای رسیدن به خواسته زندگی ات را دو هزار گام می دانی خود را آماده پیمودن سه هزار گام بنما ، چرا که شتاب در هنگام پیمایش جاده پبشرفت هیچ گاه نباید کم شود .
129-
130-
در دوی زندگی ، همیشه هماورد را شانه به شانه ات بپندار و همیشه با خود بگو تنها یک گام پیشترم ، تنها یک گام .
130-
131-
هیچ گاه هماورد خویش را کوچک مپندار چون او بهترین دوست توست ، او انگیزه پیشرفت و پویش روز افزونت خواهد شد .
131-
132-
اگر می خواهی کسی را بزرگ کنی ، پیوسته از او به دشمنی یاد کن .
132-
133-
پیش نیاز دلیر بودن بدنی ورزیده نیست ، گاهی آدمهای سبکبار، پشت تواناترین مردان را هم به لرزه افکنده اند .
132-
134-
خموشی در برابر بدگویی از دوستان ، گونه ای دشمنی است .
134-
135-
دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند .
135-
136-
سامانه همه گیر هستی با آنکه یکنواخت پنداشته می شود ولی رو به پویش و پیشرفت است . گردش سامانمند هستی نباید ما را فریب دهد ، ما بخشی از یک برنامه بزرگ و پیشخواسته در کیهان هستیم که پیشرفت را در نهاد خود دارد .
136-
137-
اگر به یک خردسال ناروایی شدیتان ، بی پروا از او پوزش خواه.
137-
138-
اگر بستانکاری دیگران را در هنگام توانایی ندهی ، بویژه هنگامی که او درمانده باشد ، فر خود را باخته ای .
138-
139-
میهمانی فراوان از ارزش آدمی می کاهد ، مگر دیدار پدر و مادر .
139-
140-
خویشتن و مردم را هنگامی می شناسی ، که تنها شوی .
140-
141-
همیشه بین خود و همسرت بازه ای را نگاهدارتا به خواری گرفتار نشوی .
141-
142-
دستمزد زیر دست ، ترفند شما نباشد .
142-
143-
بخشیدن تخت و اورنگ به خویشاوندان ، از زبونی است .
142-
144-
بهترین آموزگار استاد ، شاگرد اوست .
144-
145-
اگر می خواهی بزرگ شوی ، از کردار نیک دیگران فراوان یاد کن .
145-
146-
هرگز به کودکتان نگویید پیشه آینده اش چه باشد همواره به او ادب و ستایش به دیگران را آموزش دهید چون با داشتن این ویژگیها همیشه او نگار مردم و شما در نیکبختی خواهید بود و اگر اینگونه نباشد هیچ پیشه ای نمی تواند به او و شما بزرگواری بخشد .
146-
147-
هیچ گاه برای آغاز دیر نیست ، همین بس به خود بگویم این بار کار نا پایان را پایان می دهم .
147-
148-
میان گام نخست و آرمان بازه ای نیست ، آنچه داریم اندازه نبروی کنونی ماست .
148-
149-
در پشت هیچ در بسته ای ننشینید تا روزی باز شود . راه کار دیگری جستجو کنید و اگر نیافتید همان در را بشکنید .
149-
150-
فرودستان ، در بهترین هنگامه هم ، بهانه های فراوان ، برای انجام ندادن بایسته های خویش دارند .
150-
151-
هیچ گاه از داشتن پادورز نترس ، از انجام ندادن درست بایسته های خویش بترس .
151-
152-
بخش درخوری از پیروزی های آدمهای بزرگ روزگار ، از روی رایزنی و گفتگو با خردمندان ، بوده است .
153-
153-
آنانیکه سامان و پویندگی در کیهان را دروغ می پندارند ، همواره در اندیشه کین خواهی و حمله به جهان پیرامون خویش هستند . زندگی خود و نزدیکانشان را تباه می سازند و سرانجام در برآیندی بزرگتر از هستی ناپدید می شوند .
153-
154-
به کوهستان می نگرم ، درونم سرشار از نیرو می شود کوهها سر فرود می آورند ، و می گویند : باز ما را درخواهی نورد .
154-
155-
امیدوار به دلگرمی دیگران حتی پس از بزرگترین کارهای زندگی تان نباشید ، تنها به بایستگیهای روزگار خویش بیاندیشید .
155-
156-
مردمان کامیاب در میان میهمانی ها و بزم ها نیستند . آنها در هر هنگام به آرمانی بزرگتر می اندیشند و برای رسیدن به آن در حال پیکارند .
156-
157-
مستمند کسی است ، که دشواری و سختی ندیده باشد .
157-
158-
قهرمان های آدمهای کوچک ، برسان آنها زود گذرند .
برسان : مانند ، همانند
159-
159-
هر دوست بخشی از تنهایی های شما را پر می کند ، آشنایان دل خویش را با هم آشنا نکنید ، این آشنایی میان همه شما گسستگی می افکند .
159-
160-
ناموری بی نیک نامی ، به پشیزی نمی ارزد .
160-
161-
دوستی که نومیدنامه می خواند ، همیشه سوار تو و پیشدار دورخیزهای بلندت خواهد شد .
161-
162-
آن که پند پذیر نیست ، در حال افتادن در چاله سستی و زبونی است .
162-
163-
دست استاد خویش را ببوس ، چون او هم پدر است هم پرورنده خرد و راهنمای زندگی .
163-
164-
با ترشرویی به میان مردم رفتن ، تنها از بیماران ساخته است .
164-
165-
مادر و پدر ، زندگیشان را با فروتنی به فرزند می بخشند .
165-
166-
فرومایگان پس از پیروزی ، دشمن را به ریشخند می گیرند .
166-
167-
اگر دشمنت با روی خوش نزدیکت شد ، در برابرش خموش باش و تنهایش بگذار .
167-
168-
دل کیهان را که بگشاییم این سخن را خواهیم شنید " هر کنشی واکنشی را در پی دارد " پس بر این باور باشید ! همه کردار ما چه خوب و چه زشت ، بی بازگشت نخواهد بود .
168-
169-
بی مایگی و بدکاری پاینده نخواهد بود ، گیتی رو به پویندگی و رشد است . با نگاهی به گذشته می آموزیم آدمیان، نابخردیهایی همچون : برده داری ، همسر سوزی و زنده بگور کردن کودکان و ... را رها نموده اند
. خردورزی ! آدمی را پاک خواهد کرد .
169-
170-
همواره تنهایی ، توانایی به بار می آورد .
170-
171-
برای پرش های بلند ، گاهی نیاز است چند گامی پس رویم .
171-
172-
سرپرستانی که از ارزش سربازی می کاهند ، و پدرومادرانی که ، پیشدار میهنداری فرزندان خویش می شوند ، به کشورشان پشت می کنند .
172-
173-
یک آموزگار می تواند با رفتار و گفتارش کشوری را دگرگون سازد .
173-
174-
پیامد دانایی ، پذیرفتن بایسته هاست .
174-
175-
هنرمند ناب ، هر روز بر ای خودنمایی در برابر دیدگان مردم نیست .
175-
176-
نیرنگ پیران بدنهاد ، تنها با مرگ به پایان می رسد .
176-
177-
نمی توان امید داشت ، آدم های کوچک رازهای بزرگ را نگاه دارند.
117-
178-
آنکه به خرد توانا شد ، ترس برایش نامفهوم است .
178-
179-
کین خواهی از خاندان یک بدکار ، تنها نشان ترس است ، نه قدرت انسانهای فرهمند .
179-
180-
از آه و نفرین بزرگان و ریش سفیدان هر ایل و قومی باید ترسید .
180-
181-
گیتی در جنگ و آوردی بزرگ غوطه ور است . اندیشه و تلاش خردمندان و آه ناشی از آگهی آنان و پوزخند اهریمن و روان دیوپیشگان از سوی دیگر ، معرکه این جهان گذارا است .
181-
182-
قومی که بزرگان و ریش سفیدانش خوار باشند ، به جسد انسانی ماند که در آخر خوراک جانوران خواهد شد .
182-
183-
دل به همدلی خوش است نه با شکستن دل دیگران .
183-
184-
در برف ، سپیدی پیداست . آیا تن به آن می دهی ؟ بسیاری با نمایی سپید ، در ژرف خود نیستی پرورش داده اند .
184-
185-
قوم بی نیا و مرد کهن ، به هزار آیین اهریمنی اداره می شود .
185-
187-
گِره های که هزار هنجار دادگستری در باز کردن آنها ناتوان است ، به نگاه و سخن پیر و ریش سفیدی گشاده می شود .
187-
188-
اگر نتوانیم به خاندان خویش آرایشی سامان یافته دهیم ، همیشه در خانه ایی بی حصار زندگی می کنیم .
188-
189-
اندیشه و سخن ریش سفید ، برآیند صبوری ، مردمداری و سرد وگرم چشیدگی روزگار است .
189-
190-
ریش سفید داراترین به اندیشه است نه به مال و ثروت .
190-
191-
فر دانش امروز بسیار خوشبختی در پی داشته ، اما قدرت جاری سازی آرامش به روان ما را ندارد . امنیت را بزرگان صبور و کاردان به ما می بخشند .
191-
192-
ریش سفیدان ، زنجیر ارتباط نسل ها هستند . و قوم بدون ریش سفید ، گذشته ای کم رنگ دارد و آیین های به جای مانده ، به هزار گونه ، تفسیر می شود .
192-
193-
آنانکه تیشه به ریشه بزرگان و ریش سفیدان می زنند خود و فرزندانشان را بی پناه خواهند ساخت .
193-
194-
برای نزدیکی و همگرایی قوم خویش ، کمک بهم و ستیز با نادانی و ناراستی را پیش گیرید .
194-
195-
نادانی ، خودخواهی به بار می آورد .
195-
196-
هیچ پیر جهان دیده ای منکر برآیند زهرآلود ، دارایی حرام در زندگی آدمی نیست .
196-
197-
آسودگی آدمی ، به گنج و دینار نیست که به خرد است و روشن بینی .
197-
198-
نیکی برآیند خرد است ، در دل و روان آدمی .
198-
199-
آسیب دیده همیشه درهای رویاهایش کوچک و کوچکتر می شود ، مگر با امید که شرایط ما را دگرگون می سازد .
199-
200-
پیران جهان دیده برای گفتگو مانع تراشی نمی کنند .
200-
201-
اسنخوان بندی فریاد ، پاسخ هزاران ستم بی صداست .
201-
202-
آنکه می دزدد ، جز حق خویش چیزی نمی ستاند . اما این ستاندن نفرین و خواری ابدی در پی دارد .
202-
203-
جام عمر را جز با می دلدادگی به خرد و دانش پر مکن .
203-
204-
راز اندوختن خرد ، یکرنگی است و بخشش .
204-
205-
خواهش مراد از مرید خاموشی و ژرف نگریست ، و خواهش مرید از مراد ، نشان دادن مسیر پیشرفت .
205-
206-
آنگاه که نمی دانم چه می گویم ، جز راستی چیزی بر زبانم جاری نیست .
206-
207-
برای ماندگاری ، رویایی جز پاکی روان نداشته باش .
207-
208-
یاد اشک و شیفتگی ، آویزه خاموش دلهاست .
208-
209-
خودت را بشناس اما به آن مبال .
209-
210-
هنگامه بدرود سرد ، بدنبال گرمای از دور دست باش .
210-
211-
برای مقدس شمردن ، بیداری و آگاهی لازم است .
211-
212-
نگاه زمینیان ، تهی است از انوار آسمانیان .
212-
213-
بسیاری در پیچ وخم یک راه مانده اند و همواره از خویشتن می پرسند : ما به چه گونه بدین منزل رسیدیم . بدانها باید گفت می دانی در کجا مانده ای؟ همانجای که خود را پرمایه دانسته ای.
213-
214-
بسیاری بخاطر برآیند هنجارهای درونی اشان بین نمای سپید و پاکی در اشتباهند .
214-
215-
ره آورد سفر در درون آدمی ، به جز خرد و پیشرفت نیست .
215-
216-
رهایی و آزادی ، برآیند پرستش خرد است و دانایی .
216-
217-
انسان خردمند ، تار و پودهای اصلی حیات را می یابد .
217-
218-
کردار ناپسند خویش را با ثروت هم نمی توانی پنهان سازی .
218-
219-
پرتگاه می تواند به وجدآورنده روان و یا کشنده جسم باشد .
219-
220-
خودآختگی قابلیتی است که بسیاری ندارند .
220-
221-
نکات سخت هم اساسی ساده دارند .
221-
222-
سرود طبیعت ضربانی ملایم و کشیده دارد .
222-
223-
برای نوشیدن شهد بهشت ، هموار نگاهت به راستی باشد و درستی .
223-
224-
برای آنکه درویش شوی ، ابتدا با خود یکی شو .
224-
225-
کاهلی خشم بدن را در پی دارد و چه زود بدن لرزش و تلاتم آن را بروز می دهد .
225-
226-
سفر ، نای روان است برای اندیشه و آرمان بزرگ .
226-
227-
بازده خرد برای اهل معنا ، کلام سکرآور است .
227-
228-
خموشی ، دری به سوی نگاه ژرف تر است .
228-
229-
برای دلهره شبانگاهان ، نسیم گرما بخش خرد را همراه کن .
229-
230-
ستایشگر همیشه بر ستایش شونده در حال پیشی گرفتن است . او یاد می کند و دلدار برآورده می سازد .
230-
231-
زنی که همسر و کودک خویش را رها می کند ، در پی خفت ابدیست .
231-
232-
برای آنکه پرواز کنی ، پیکر خویش را به حال خود رها مکن .
232-
233-
به هنگام نکوهش هنگامه باران ، به نعمت اش نیز بیاندیش .
233-
234-
سرانجام یک گره در زندگی نادان ، صدها گره باز نشدنی است .
234-
235-
با بردباری همه چیز در چنگ توست .
235-
236-
در کنارمان لیلی است و اگر نیست ، در سفر رسیدن به اویم . پس تنهای وجود ندارد .
236-
237-
برای کسب گنج سکوت ، بارگاه دانش ات را بزرگتر بساز .
237-
238-
برای آنکه سقوط نکنی ، دست گیر آدمیان شو .
238-
239-
روان مردگان و زندگان در یک ظرف در حال چرخش اند .
239-
240-
پر حرفی در هنگام اندرز ، از اثر آن می کاهد .
240-
241-
با خرد ، به سرچشمه پاکی بیاندیش . آدمی گاهی مبدا را اشتباه می گیرد ، برسان زمانی که رودها را سر چشمه دریاها می نامد ، حال آنکه ابرها از دریاها برمی خیزند و رودها و چشمه ها را لبریز می کنند .
241-
242-
موهبت نگاه دوست را وقتی درک می کنی که در حصار دشمن و بدسگالان باشی .
242-
243-
تاریکی در زندگی ماندگار و ابدی نیست ، برسان روشنایی .
243-
244-
راهی جز نرمش و بازی با طبیعت نیست .
244-
245-
روشنایی روز ، دلیل و برهان نمی خواهد .
245-
246-
هنگامه شادمانه سرودن و بنواختن ، چه زود گذر و کوتاه است .
246-
247-
میرآب ، به اندازه دهد ، همه دشت سبز باقی خواهد ماند .
247-
248-
شب زندگی برای خردمند ، همچون روز روشن است .
248-
249-
اندرز جوان ، باید کوتاه ، تازه و داستان وار باشد .
249-
250-
هرگز هنگام تصمیم و رای بزرگ ، نگاهت به آنانی که دستمزد خویش را پیش از کار می خواهند نباشد ، تنها به یک چیز اندیشه کن و آن آرمانت است .
250-
251-
حرکت حشرات هم چهار چوبی منظم دارد
251-
252-
نکته فراموش شده هوش ، دقت بیشتر بر نکته های ظریف و کوچک است .
252-
253-
اگر بر اداره خود توانا نباشیم ، دیگران سرنوشتمان را رقم می زنند .
253-
254-
آدمی امیدوار است ، همه هنگام بزیید و جاودانه باشد که این هم جز با نیکی و از خودگذشتگی برای دیگر آدمیان بدست نمی آید .
254-
255-
اسب رام شده ، نگران شلاق نیست ، دوری از سوار ، زین و یا حتی گاری برای او نگران کننده است .
255-
256-
خار ، زخم به جان نمی زند ، بلکه با اومی آمیزد برای روزهای سختر .
256-
257-
سخنهای پست آدمهای حقیر را جذب و خردمندان را فراری می دهد .
257-
258-
بی گمان اولین باژ ، آخرین باژ نخواهد بود .
258-
259-
گربه را آزار مده او نمی تواند به تو وفادار بماند ، این هنجار عاطفی اوست .
259-
260-
با احساس می شود پند و اندرز داد اما اداره یک کشور نیاز به هنجار و چهارچوبی سامان یافته دارد .
260-
261-
سرایش یک بیت درست از زندگی ، احتیاج به سفری ، هفتاد ساله دارد
261-
262-
پشیمانی، اولین قدم برای پوزش است.
262-
263-
استخوان بندی شهرها در حصار و احترام ، قوام یافته است .
263-
264-
نماز آسمانی عشق ، ترتیبی ندارد چرا که با نخستین سر بر خاک گذاردن ، دیگر برخواستنی بدنبال ندارد .
264-
265-
آدم خود بین ، چاره ای جز فرود آمدن ، ندارد .
265-
266-
یکی از بزرگترین خوشبختی ها ، خدمت بیشتر به مردم است .
266-
267-
ستایش
هنگام نو رُستن را
267-
268-
آه و صبر ، ریشه هر دیوزاد ، و بد رایی را ، خواهد کَند .
268-
269-
برای رسیدن به نقطه معنی ، شواهد بسیار به همراه ببر .
269-
270-
آدم مادیگرا جادهای احساسش ، خلوت است .
270-
271-
رازهای بزرگ ، در ژرفای کمی نیست .
271-
272-
طلاق دو نفر می تواند بافت یک قوم بزرگ را از هم بپاشد .
272-
273-
رویش باغ سکوت ، در هنگامه غوغا ارزشش را نشان می دهد .
272-
274-
نادانی و پستی یک نفر در گذشته ، نمی تواند میدان انتقام از خاندان او باشد .
274-
275-
عجیب است ، گاهی مجالس عزا و بزم یک عده ، گویا برعکس ، دیگر مردمان است .
275-
276-
لاله های وحشی عمری کوتاه در طبیعت و نقشی ماندگار در اندیشه ها دارند .
276-
277-
رازها در هنگامه شادی و رقص آدمی است . نکته فراموش شده جهان فلسفه ، تعریف درست این حالت هاست .
277-
278-
این دیدگاه اشتباست که بپنداریم مرد توانا ، فرزندی همچون خود خواهد داشت .
278-
279-
پرنده کوچک قلبت را برای من در قفس مینداز .
279-
280-
ریگهای ساحل خرد ، نشیمنگاه پندارهای پاک و شبانه توست .
280-
281-
خرد ابتدا به عقل پناه می برد .
281-
282-
پیوند پاک ، پیوندی ابدی است .
282-
283-
آنانکه از رسیدن به ریشه ها هراس دارند ، در روزمرگی دست و پا می زنند .
283-
284-
سخن بدون پشتوانه ، یعنی گزاف گویی .
284-
185-
شناور بودن خرد آدم در جهان احساس به او میدان بروز و نمو به روش های گوناگونی را داده است .
185-
286-
رسیدن به بن و سرچشمه زندگی تنها با شستشوی ادراک از نابخردی و پندار از احساسات خام امکان پذیر است
286-
287-
خودخواهی ، کاشی سادگی روانت را ، خواهد شکست .
287-
288-
نگارنده و سخنگویی که دیگران را کوچک و خوار می نامد ، خود چیزی برای نمایش و بروز ندارد .
288-
289-
تمنای واپسین آدمی ، شناور شدن در بسامدهای گیتی است
بسامدها : امواج
289-
290-
روانی که درد روشنگری و ترویج تجربه را نداشته باشد به شدت بیمار است
290-
291-
برای کسب و ترویج خرد ، سختی را بر خود هموار کن .
291-
292-
لب ها به هنگام برون دهی صدا ، بخش های مختلف بینش ما را به نمایش می گذارند .
292-
292-
کژی و ناراستی ، شکاف و رخنه گاه اندیشه اهریمن خواهد شد .
292-
293-
قوم بی ریش سفید ، همچون خانه بی سقف است .
293-
294-
آدمی با کینه ، زندگی را بر دوست و دشمن تنگ می کند .
294-
295-
جفتت اگر پرید ، برای پریدن ، عجله نکن .
295-
296-
خودرای ، تجربه مرگبار تنهایی را ، پیش رو دارد .
296-
297-
این جمله برایم قابل درک نیست که: پیکر بزرگترین زندان روان بشر است . باید گفت پیکر بهترین دوست و همدم زندگی این جهانی روان است و همیشه بدون کوچکترین مقاومتی بدنبال خواسته های روان می دود . این که تصور شود با خروج روان از جسم ، می توان زودتر به دیدار دلدار شتافت ، اشتباه است چون هم او چنین سرنوشتی را برای ما رقم زده است کسی که دلدار می خواهد باید به خواست او تن دهد .
297-
298-
چهار چوب نگاه ما زمینی است ، اما برآیند اندیشه ما جنبه آسمانی نیز پیدا می کند .
298-
299-
شباهنگام برای خانواده و نزدیکانت نامه بنویس و در روز برای اربابان و سرپرستان .
299-
300-
اگر بپذیریم همه ما آنگونه که می بینیم و حس می کنیم ، می گویم و وصف می کنیم باید بن زندگی را به شکل دایره ای بزرگ فرض کنیم که همه چیز را به شکل دایره ترسیم کرده است برسان : چرخش روزها ، شکل کلی و نوع حرکت ستارگان و سیارها ، چرخش آب بر روی زمین ، زایش و مرگ ، نیکی و بدی ، گردش خون در بدن ، حرکت اتم و ...
300-
301-
یک آموزگار خام می تواند سال ها شاگردان خویش را گمراه و سرگردان کند .
301-
302-
شکایت برگ زرد از درخت نیست ، چون می داند مسیری دیگر در راه است و آن را باید به تنهایی بپیماید، مسیری که هر آدمی نیز روزی به آن خواهد رسید .
302-
303-
هنگام رهایی اهریمن ، هنگامه دربند شدن توست .
303-
304-
ناتوان ترین آدمیان، آنانی هستند که نیروی بدنی خویش را به رخ دیگران می کشند .
304-
305-
صدها راه برای پند و اندرز دادن وجود دارد اما بیشتر بدترین گونه آن ، که همان رو راست پند دادن است را برمی گزینیم .
305-
306-
نتیجه گیری زود پس از رخدادهای مهم زندگی از بی خردی است .
306-
307-
کسی که چند آرزوی درهم ورهم دارد به هیچ یک از آنها نمی رسد مگر در بین آنها با ارزشترین را انتخاب کند . و آن را به عنوان هدف خویش برگزیند .
307-
308-
هر یک از ما در جهانی غوطه وریم ، بدین خاطر در ابتدای هر گونه ارتباط با جمله ای کوتاه از فرد پیش رویمان بپرسیم آیا می تواند دمی حواسش را به ما دهد ؟ .
308-
309-
اگر شیفته کارت نباشی ، روانت بیمار می شود و در نهایت پیکرت از پای در خواهد آمد .
309-
310-
زیباترین خوی زن ، نجابت اوست .
310-
311-
کسی که سنت های اخلاقی را زیر پا می گذارد فرصت پیدا نخواهد کرد پا بر اولین پله پیروزی بگذارد .
311-
312-
آیا از بخشندگی و مهربانی که نخستین حالات خداوند است ، در ما نشانی هست ؟
312-
313-
هیچ کس و هیچ چیز نمی تواند مانع پویندگی ما شود .
313-
314-
بدگویی ، رسوایی در پی دارد .
314-
315-
ثروتی با ارزشتر از سلامتی ، نمی شناسم .
315-
316-
با ولخرجی تنها مال نمی رود ، زمان ارزشش فرازتر و برتر است ، و آن هم نابود می شود .
316-
317-
اگر آماده نباشیم بهترین فرصت ها را نیز از دست خواهیم داد ، و کسی که آماده نیست شانس کمتری برای پیروزی خواهد داشت ، آمادگی یعنی بروز بودن اطلاعات و دانش بیشتر در هر ،حرفه و کاری .
317-
318-
شهامت گله ، ناشی از چوپان بیدار است .
318-
319-
بیچاره مردمی که ،فرمانروایانش ، مشاور! ، و مشاورینش ، فرمانروا هستند .
319-
320-
بخش بزرگی از ادب آدمی برآیند ریشه نژادی و خانوادگی است .
320-
321-
ساده باش ، آهوی دشت زندگی ، خیلی زود با نیرنگ می میرد .
321-
322-
کار ، بهترین تسکین دهنده ، افکار پریشان ، و غم است .
322-
323-
مشاوری که کار ، اجرایی می کند ، قابل اعتماد نیست .
323-
324-
برای شناخت آدمیان ، بجای کنکاش در اندیشه آنها ، بدنبال شناخت پیشوای انگاره و آنها باشید .
324-
325-
تن پوشی زیباتر از خلق نیکو سراغ ندارم .
325-
326-
کودکی که ، بدون پرسش ما ، به گناه خویش اعتراف می کند ، در حال گذراندن نخستین گامهای قهرمانی است .
326-
327-
کیهان دارای نظمی هدفمند است . این نظم به آن پویایی بخشیده ، و برآیندی شگرف ، در درون و اطراف آدمیان بر جای می گذارد .
327-
328-
مراحل زندگی آدم برسان گردش فصل هاست هر قسمت زیبایی ها و تجربه خاص خود را دارد .
328-
329-
تنهایی برای جوان ارزشمند ، و برای پیر آزار دهنده است .
329-
330-
هر قدر به دیگران احترام بگذاریم ، به ما احترام خواهند گذاشت .
330-
331-
آینده جوانان را از روی خواسته ها ، و گفتار ساده اشان ، می توان پی برد ، نپنداریم که میزان ثروت و یا امکانات آنها ، دلیلی بر پیروزی و شکست آنهاست ، تنها مهم خواسته و آرزوی آنهاست .
331-
332-
کسی که می ماند و نمی پرد به یک راز بزرگ آگاه گشته و آن فلسفه پرواز است.
332-
333-
چه بسیار گردن کشانی که به آنی دچار زبونی شدند .
333-
334-
آنکه کارش را دوست ندارد خیلی زود پیر می شود .
334-
335-
نخستین گام بهره کشان کشورها ، ابتدا نابودی بزرگان و ریش سفیدان است و سپس تاراج دارایی آنها .
335-
336-
آنکه در بیراهه قدم بر می دارد آرمان و هدف خویش را گم کرده است .
336-
337-
اگر روانتان در گفتگویی مورد حمله قرار گرفت شما با کلمات نمی توانید بیزاری از واژها بجویید ، تنها سکوت و ترک گفتگو ، نجات دهنده روان آسیب دیده شماست .
337-
338-
نگاه آدمهای کوچک ، چه زود پر می شود و لبریز .
338-
339-
اگر اسیر شرایط موجودتان بشوید نمی توانید گامی بسوی موفقیت بردارد .
339-
340-
ارزش پیمان شکن ، باندازه کفن هم نیست .
340-
341-
آنکه از آینده سخن می گوید و آن را می سازد بارها و بارها می زید و تا یاد و سخنش باقی ایست او زاده می شود و باز هم
341-
342-
هر پیوستنی ، آگاهی ، شکوفه و میوه ای نو به ارمغان می آورد .
342-
343-
هدیه حتی دشمن ات را ، هم بپذیر .
343-
344-
با ، رفته گان به جهان دیگر، همراه نتوان شد ، که رنج همراهی ، عمر را بباد می دهد .
344-
345-
سربازان در دوسوی میدان آورد و ستیز ، بر سر تاریخ هنگام مرگ در حال بازی اند .
345-
346-
گیتی ، برای آدم ، آنقدر کوچک است ، که مجالی برای کژی و ناراستی باقی نمی گذارد .
346-
347-
آنکه زیبایی خرد را ندید ، گرفتار زیبایی آدمیان شد ، و بدین گونه از هر چه داشت ، تهی گشت .
347-
348-
وزن یک تهمت ، سنگین تر از هزار هزار دشنام است .
348-
349-
بدخو ، عمرش کم است .
349-
350-
زیبارویی که می داند ، زیبای ماندنی نیست ، پرستیدنی است .
350-
351-
مرد دلیر بهنگام ستیز و نبرد ، همراهانش را نمی شمارد .
351-
352-
فرمانروا ، به یک دست شمشیر کیفر بدکاران و بدست دیگر ، پاداش و بخشش نیکوکرداران را دارد .
352-
353-
اگر خرد را پیش نگیریم از کردارمان همیشه ملول و غمگینیم .
354-
خرد ، باید نخستین خواست آدمیان باشد . چرا که بی خرد ، چیزی برای فروختن ندارد .
354-
355-
همیشه بدنبال سرنوشتی بهتر برای خود باش ، و اگر کسب دانش آرمانت است هر آنچه در این مسیر رنج ببری ارزشش را دارد.
355-
356-
شروع هر روز، نو شدنی دوباره است ، و فرصتی برای پویایی بیشتر .
356-
357-
اهل خرد و فرهنگ همیشه زنده اند.
357-
358-
خاموشی بیشه نبرد ، فریادها در سینه دارد .
358-
359-
بداندیش همیشه ، کارش گره می خورد .
359-
360-
هیچ ستاره کوچکی از بدکاران و بدگوهران ، به تاریخ باقی نیست .
360-
361-
نادان همیشه از آز و فزونی خواهی خویش خسته است .
361-
362-
فرزند نانجیب ، آتش عمر پدر است .
362-
363-
از سفر کرده ، ارزش سرزمین مادری را بپرس .
363-
364-
مردی که همسرش را به درشتی بیرون می کند ، به اشک به دنبالش خواهد دوید .
364-
365-
چو گرمای تنشان به آسمان پر کشید به گرمای خود ، تن هواخواهان اندیشه خویش را گرما دهند .
365-
366-
آنکه حق نپوید ، گرفتار آمیزش ، با اهریمن است ، فرزند این آمیزش ، فتنه است و شورش .
366-
367-
غروب جان آدمی ، سپیده دمی به جهان دیگر است .
367-
368-
میوه کشتن ، کشته شدن است .
368-
369-
سرآمد دشواری و سختی دانایست ، و دانا چشم خویش را بر بسیاری از زیبایی های زود گذر گیتی خواهد بست .
369-
370-
هر آنکه خردمندتر است اهریمن بیشتر به او حمله می کند . در میدان جنگ و آورد او ، هزاران فتنه و افسون کشته شده را خواهی دید .
370-
371-
روز بلند برای کژاندیش ، بسیار کوتاه خواهد بود ، و روز کیفر بسیار دراز .
371-
372-
اندرز پیران ، بیشتر زمان ها مملو از خون و درد است که بدبختانه جوان از درک آن ناتوان است .
372-
373-
چه نسلی از بد اندیش باقیست ؟ هیچ .
373-
374-
بدکار ، در خنده اش ، ضربان قلب های دردمند ، شعله ور است .
374-
